Αρχική Σελίδα

Μύθος της Αποτυχίας

Dan Mahony, M. Phil.

 

WJS.JPG (214549 bytes)  


 

"Η επιθυμία της φήμης είναι το έσχατο ελάττωμα που αποβάλλουν ακόμη και οι σοφοί."
Τάκιτος (55-117 μ. Χ.)

 

Ο μύθος της αποτυχίας υπήρξε ένα συνονθύλευμα από παλαιές πλάνες, λαϊκές παρανοήσεις της καινούργιας επιστήμης της ψυχολογίας, και αρτηριοσκληρωτικές ιδέες περί του τί συνιστά την επιτυχία.

Πρώτη ήρθε η αναβίωση μιας λαϊκής πλάνης, ότι τα παιδιά θαύματα τείνουν να έχουν αντιπαραγωγική ζωή. Το γιατί θα μπορούσε να ισχύει αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβεις. Ουδέποτε υπήρξε κάποιο γεγονός που να μπορεί να επαληθεύσει κάτι τέτοιο.

Κατά δεύτερον, υποτέθηκε πως ο πατέρας του, ένας μεγάλος ψυχολόγος, προξένησε κατά κάποιον τρόπο την ιδιοφυία του παιδιού του, είτε μέσω κάποιας μυστηριώδους ψυχολογικής τεχνικής, ή έχοντας ανακαλύψει μαγικές εκπαιδευτικές μεθόδους.

Τρίτον: μια παιδική ηλικία "ολο δουλειά και καθόλου παιχνίδι" προκάλεσε την 'αποτυχία' του. Και τέταρτον: η απασχόλησή του σε χαμηλά αμειβόμενες δουλειές ήταν η επιβεβαίωση όλων των παραπάνω. Μια πέμπτη εσφαλμένη πεποίθηση ήταν πως η μοιραία εγκεφαλική αιμορραγία του οφείλετο σε ψυχολογικά αίτια.

Η πρώτη παρανόηση αντικρούεται από το πραγματικό γεγονός ότι πολύ λίγοι ψυχολόγοι, αν υπάρχει κανένας, θα υποστήριζαν ότι η ιδιοφυία μπορεί να κατασκευασθεί, και μάλιστα με μεθόδους της ψυχολογίας.

Η δεύτερη, 'τα ξοφλημένα παιδιά θαύματα', έχει διαψευσθεί από άφθονες ιστορικές και στατιστικές μαρτυρίες, ιδίως εκείνες που παρέχει ο Lewis Terman, οι οποίες δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ιδιοφυών ως ενήλικες διάγουν παραγωγική ζωή. Οπως και ο Sidis.

Η τρίτη, 'όλο δουλειά και καθόλου παιχνίδι', δεν είναι παρά μια παραλλαγή της πλάνης περί ξοφλημένης ιδιοφυίας, με αίτιο αυτήν τη φορά την ανατροφή αντί για την φύση.

Η τέταρτη: επειδή "Το παιδί θαύμα του Χάρβαρντ" (Τάιμς της Νέας Υόρκης, 11 Οκτ., 1909, σελ. 1) ως ενήλικας έγινε απλός εργάτης, κατέληξε αναγκαστικά μια "αποτυχία". Τούτο παραβλέπει το γεγονός ότι, μέσα στην διαδρομή της ιστορίας, οι περισσότερες μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις και έργα τέχνης οφείλονται σε εξωπανεπιστημιακά πρόσωπα. Π.χ. ο Αϊνστάιν ανέπτυξε την θεωρία της σχετικότητος ενώ εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Ο Sidis εργαζόταν και πλήρωνε ο ίδιος τα έξοδά του, αντί να επιδιώκει την γλυκειά ζωή των ανθρώπων της ακαδημίας. Η αμοιβή του κάλυπτε τα έξοδα των ερευνών του, περιλαμβανομένων των πολλών διαδρομών με τα τρόλλεϋ, και της δημοσιεύσεως των βιβλίων του. Και, καθώς δακτυλογραφούσε όλα τα γραπτά του, δεν είναι δυνατόν να είχε κάνει όλο αυτό το γράψιμο και όλη αυτή την σκέψη εν ώρα εργασίας. Εργαζόταν μόνο για τα έξοδά του.

Η πέμπτη, ότι η μοιραία εγκαφαλική αιμορραγία του στα 46 προεκλήθη από την 'πολλή σκέψη', στηριζόταν στην συνηθισμένη σύγχυση εγκεφάλου και διανοίας. Ο πατέρας του πέθανε στα 56 από την ίδια βιολογική αιτία.

Αλλά η αρνητική εικόνα του Sidis δεν υπήρξε μόνον επινόηση του Τύπου. Το κοινό και ο τύπος του –συμπληρωματικοί κατασκευαστές "δημοσίων προσώπων" – τροφοδότησαν ο ένας το άλλο.

Και σε όλο το μεταξύ, η προσκόλληση του Sidis στην αρχή των Οκαμακαμμεσσέτων περί ανωνύμου προσφοράς τροφοδοτούσε περαιτέρω την παράνοια.

Αυτή η σύντομη βιογραφία χρησιμοποιεί το σχήμα της συνθέσεως σχολιασμένης βιβλιογραφίας των γραπτών του William James Sidis και εφημεριδογραφίας σχετικά με αυτόν, κατά την διάρκεια της ζωής του. Τα περισσότερα από τα αποκόμματα του τύπου μπορούν να βρεθούν στην βιβλιοθήκη Houghton του Χάρβαρντ, και από μικροφίλμ άρθρων των Τάιμς της Νέας Υόρκης, που είναι πλήρως αποδελτιωμένα και προσπελάσιμα σε μικροφίλμ σε πολλές ερευνητικές βιβλιοθήκες. Τα περισσότερα πάντως είναι απλώς επανεγγραφές πρώιμων ανταποκρίσεων, οι οποίες τοποθετούσαν πολύ λίγα γεγονότα μέσα σε ένα πολύ σφαλερό πλαίσιο. Το ίδιο ισχύει και σήμερα, όπως δείχνουν οι [δημοσιογραφικές συνδέσεις] Journalistic Links. Το μοναδικό περί αυτού βιβλίο δεν αμφισβητεί τον μύθο της αποτυχίας. Ενας κριτικός έγραψε, "Η Amy Wallace… χαρίζει με δεξιοτεχνία ζωντάνια και πνεύμα σε αυτήν την άτυχη ιστορία της χαμένης ιδιοφυίας."

**** **** ****

[Ο William James στον Boris Sidis, επιστολές και ταχυδρομικές κάρτες 1896 – 1907, Βιβλιοθήκη Houghton, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ]

--------------------------------------------------------------------

Ο James απαντούσε πότε πότε στα αιτήματα του Boris Sidis για προτάσεις σχετικά με την μελλοντική εκπαίδευση του υιού του. Ο Boris, μέγας ψυχολόγος, υπήρξε ένας από τους φοιτητές του James στο Χάρβαρντ, μεταξύ των πρώτων που έλαβαν τον καινούργιο τίτλο του δρ. Φιλοσ. Στην Ψυχολογία.  Boris Sidis Archives

 

Μεταξύ των φοιτητών του James ήταν ο Edward Larrabee Thorndike, ο μεγάλος εκπαιδευτικός ψυχολόγος και ιδρυτής της Εφημερίδος της Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας (Journal of Educational Psychology). Αλλά το μέγεθος του William Sidis δεν ήταν ποτέ δυνατόν να προέρχεται από ο,τιδήποτε είχαν να προσφέρουν οι ψυχολόγοι. Τότε ή τώρα.

Με την γέννηση ήλθε τυχαίως η μοναδικότητά του, και κατά δεύτερο λόγο η άκρως σπάνια ευφυία του (IQ) και η φωτογραφική μνήμη του. Ακολούθησε μια έξοχη ακαδημαϊκή παιδεία στο σπίτι οφειλόμενη ως επί το πλείστον σε αυτόν τον ίδιο, αλλά ευτυχώς και ικανώς υποστηριζόμενη από τους γονείς του (π.χ. η μητέρα του τον δίδασκε να συλλαβίζει ορθά καθώς μάθαινε να μιλάει). Ακολούθησε κατόπιν η άριστη εκπαίδευσή του στο Κολλέγιο του Χάρβαρντ, και ύστερα η Νομική Σχολή του Χάρβαρντ. Απορρίπτοντας όμως τον όποιον περαιτέρω ακαδημαϊκό δεσμό, η ισόβια αυτο-εκπαίδευση και έρευνά του περιέλαβε εκατοντάδες διαδρομές με το τρόλλεϋ για βιβλιοθήκες και τόπους ερεύνης.

Ηταν εργένης και προσπάθησε να κάνει μια απόλυτα ηθική ζωή. Δεν κακολόγησε ποτέ κανένα. Σημαντική υπήρξε η ασυνήθιστη ικανότητά του να ζη την ζωή του σύμφωνα με μιαν αρχή. Οδηγός του στάθηκε η αρχαία σοφία ενός Ιθαγενούς-Αμερικανικού έθνους που ανακάλυψε στην Κομητεία Μιντλέσεξ, στην Μασσαχουσέττη.

Ενα πρόσθετο πλεονέκτημα του τρόπου ζωής του βάσει αρχών είναι ότι απέφυγε την συνήθη ανθρωπίινη πλάνη της συνδέσεως των προσωπικών του ικανοτήτων ή της αυθεντίας του ως στοχαστή με την αλήθεια ή με τα ψεύδη των γραπτών του. Οι αναγνώστες του οφείλουν να κάνουν το ίδιο.

 

Ενα φαινόμενο με κοντά παντελονάκια

Boston Transcript, 16 Νοε. 1906

----------------------------------

Ο νόμος της Μασσαχουσέττης απαιτούσε τα αγόρια να παρακολουθούν το σχολείο. Επρεπε λοιπόν να υπομείνει το δημοτικό σχολείο, όταν ήδη είχε μια παιδεία αρκετή για να περάσει στο κολλέγιο. Το άρθρο περιγράφει την πρόοδό του στο επτατάξιο. Απορεί κανείς γιατί η τρίτη και η πέμπτη πήραν τόσο χρόνο.

… το αρχείο από την σχολική καταγραφή της προόδου του έχει ως εξής:

"Πρώτη Τάξη – Μόνο μια ή δυο ημέρες.

Δευτέρα Τάξη – Λίγες ημέρες.

Τρίτη Τάξη – Τρεις μήνες.

Τετάρτ η Τάξη – Μια εβδομάδα.

Πέμπτη τάξη – Δεκαπέντε εβδομάδες.

Εκτη και εβδόμη Τάξη – Πεντέμισυ εβδομάδες."

Χθες το πρωί, ο Διευθυντής… του Γυμνασίου του Μπρούκλιν επείσθη να μου επιτρέψει να δω το παιδί να εργάζεται στο σχολείο, χωρίς εκείνο να καταλάβει ότι κάποιος το παρακολουθούσε.

Το άρθρο αυτό, ενώ εκφράζεται με θαυμασμό, συνιστά επίσης ένα πρώιμο δείγμα παραβιάσεως του ιδιωτικού χώρου του.

Ενα παιδί θαύμα

North American Review, 1907, #184, 887-888

--------------------------------

Δεν άργησαν όμως οι αρνητές να ρίξουν το γάντι εκείνο, που έμελλε να προκαλεί μια ζωή ολόκληρη. "Πλάι σε αυτή την παθιασμένη όρεξη για μιαν όλως ασύνδετη γνώση, πήγαινε και ένας υπερβολικός σεβασμός για τον γραπτό λόγο." Οχι δα. Στην πραγματικότητα είχε, από νωρίς, όρεξη για τη γνώση και σεβασμό για την αλήθεια. Το μπερδεμένο άρθρο έκλεινε λέγοντας, "Ας ελπίσουμε ότι η πρόωρη ανάπτυξη δεν θα σταματήσει απότομα, αλλά ότι η ανιδιοτελής αγάπη της γνώσεως και του νόμου θα μπορέσει ίσως να λύσει μερικά από τα επιστημονικά προβλήματα αυτού του κόσμου."

Ο δρ. Boris Sidis του Μπρούκλιν

Brookline [MA] Chronicle, 7 Μαρ. 1908

---------------------------------

Ο τύπος μεταχειρίσθηκε τον Boris όπως και τον υιό του, πρώτα εγκωμιάζοντάς τον, μετά κατηγορώτας τον. Το κόστος είναι ότι η ιστορία της ψυχολογίας παραβλέπει την θεωρητική και πρακτική συμβολή του μεγάλου αυτού ψυχολόγου.

Παιδί περνά στο Χάρβαρντ

New York Times, 10 Οκτ. 1909, σελ.1

----------------------------------------

O William είναι στην πρώτη σελίδα της διεθνούς εφημερίδας

Το παιδί θαύμα του Χάρβαρντ

New York Times, 11 Οκτ. 1909, σελ.1

-------------------------------

Πρωτοσέλιδο και την επομένη.

Σοφός στα δεκατρία του, ο νεαρός Sidis ξέρει περισσότερα μπαίνοντας απ' όσα πολλοί βγαίνοντας

New York Times, Κυριακή, 17 Οκτ. 1909, σελ.9

--------------------------------------------

Ηταν ένδεκα, και όχι δεκατριών. Το δεύτερο μέρος του τίτλου είναι κατά πάσαν πιθανότητα σωστό.

O Sidis του Χάρβαρντ

New York Times (κύριο άρθρο)

18 Οκτ. 1909, σελ.6

------------------------------------

Πρώτα σημάδια του μύθου της 'ξοφλημένης ιδιοφυίας' που έμελλε να επιμένει στον τύπο ώς τα σήμερα.

Ο Sidis μπορούσε να διαβάζει σε ηλικία δύο χρόνων

New York Times, 18 Οκτ. 1909, σελ.7

 

Sidis του Χάρβαρντ, ο νεότερος πρωτοετής στην ιστορία του Κολλεγίου

Boston Sunday Herald, 7 Νοε. 1909, σελ.5

--------------------------------------

Δεν ήταν πρωτοετής, παρά έγινε δεκτός ως ειδικός σπουδαστής σε ένα πειραματικό πρόγραμμα για νεαρές ιδιοφυίες. Του επετράπη να παρακολουθήσει μόνο ένα μάθημα εξαμήνου (Μαθηματικά 6Ή) σε μια ολόκληρη χρονιά, και βαθμολογήθηκε με Β. Παρέμεινε ειδικός σπουδαστής για τα επόμενα τρία χρόνια με πλήρη φοίτηση, και έγινε επίσημα τελειόφοιτος την πέμπτη του χρονιά, το 1913. Οι βαθμοί του:

10 Α, 9 Β, και 4 Γ.

Στην τάξη των αποφοίτων ήταν και ο Richard Buckminster Fuller, που, λαμβάνοντας ένα αντίτυπο του έργου Το Εμψυχο και το Αψυχο 65 χρόνια αργότερα, εξέφρασε με επιστολή του στο περιοδικό Scientific American τον "…ενθουσιασμό και την χαρά του που ο Sidis αξιώθηκε πραγματικά να εκπληρώσει το χάρισμά του."

Θαυμαστό Αγόρι

The Outlook, 1909, #93, 485-486

Ενδεκάχρονο αγόρι διδάσκει Μαθηματικούς

Απαντά σε ερωτήσεις επί μισή ώρα

Μιλάει με τέλεια άνεση για το Παραλληλεπίπεδον και το

Εκατονεικοσάεδρον

--------------------------------------

Απόσπασμα από μια εφημερίδα της Βοστώνης (;)

6 Ιαν. 1910, σελ.1

Ενδεκάχρονος αφήνει εμβρόντητους Καθηγητές

Boston Transcript, 6 Ιαν. 1910, σελ.1

-----------------------------------

Πρωτοσέλιδες υπερβολές. Λίγοι μόνο καθηγητές έδρας παρευρέθησαν, και κανένας τους δεν δήλωσε εμβρόντητος, αν και ένας θεώρησε τον Sidis "πολλά υποσχόμενον."

Δεκάχρονο αγόρι δίνει διάλεξη σε Καθηγητές του Χάρβαρντ

New York Times, 6 Ιαν. 1910, σελ.1

--------------------------------------------

Οι Τάιμς κάνουν πάλι λάθος στην ηλικία του, πρωτοσέλιδα αυτή την φορά. Η ηλικία του ήταν τότε η σημαντικότερη πλευρά των σχετικών ειδήσεων .

[Πρακτικά της Μαθηματικής Λέσχης του Χάρβαρντ, σελ. 93.]

Εικονογράφηση ενός Εκπαιδευτικού Συστήματος

(επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 7 Ιαν. 1910, σελ.8

Η εκπαίδευση του νεαρού Sidis (επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 9 Ιαν. 1910, σελ.8

Η χρυσή εποχή της Νεότητος (επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 11 Ιαν. 1910, σελ.8

-------------------------------

Οι αναγνώστες αρχίζουν να διερωτώνται περί 'ξοφλημένης ιδιοφυίας'

Sidis, ένας Αβατάρ; (επιστολή προς τον Εκδότη)

New York Times, 12 Ιαν. 1910, σελ.8

----------------------------

Πάντως όχι όλοι οι αναγνώστες.

Πρόωρη ανάπτυξη και Ιδιοφυία

The Nation, 13 Ιαν. 1910, σελ.31-32

-------------------------------------

Το εξαίρετο αυτό άρθρο, ενδεχομένως γραμμένο από τον μέγιστο αμερικανό φιλόσοφο Καρολο Σάντερς Πήρς, εξετάζει τις λαϊκές παρανοήσεις της εποχής και την εκπαίδευση του Sidis έναντι των φυσικών του ικανοτήτων.

Η ιδέα ότι η πρόωρη ανάπτυξη –ή τουλάχιστον η πνευματική πρόωρη ανάπτυξη αυτού του τύπου- καταλήγει γενικά στην μετριότητα στερείται βάσεως. Μερικοί μάλιστα φθάνουν μέχρι του σημείου να πιστεύουν πως αυτή καθεαυτή η ασυνήθιστη εξυπνάδα σε ένα τόσο μικρό παιδί προμηνύει την έλλειψη ικανοτήτων όταν μεγαλώσει. Η ιδέα στηρίζεται στην ίδια πλάνη, όπως εκείνη που θεωρεί ότι τα παιδιά των εξαιρετικά προικισμένων γονέων έχουν λιγότερες πιθανότητες να είναι και αυτά εξαιρετικά προικισμένα παρ' όσο τα άλλα παιδιά. Είναι τεραστίως πιθανότερο να είναι και αυτά εξ ίσου προικισμένα – όπως κατέδειξε αποφασιστικά ο Galton στο έργο του "Κληρονομική Μεγαλοφυία."

Ενα δεύτερο ζήτημα που τίθεται σχετικά με τον νεαρό Sidis αναφέρεται στην εκπαίδευση, έναντι των εγγενών χαρισμάτων. Ο δρ. Boris Sidis, ο διακεκριμένος ψυχολόγος που είναι πατέρας του αγοριού, λέγεται ότι θεωρεί πως τα επιτεύγματα του παιδιού του καταδεικνύουν πως με τις κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας θα μπορούσαν να αφαιρεθούν αρκετά χρόνια από τον χρόνο που χρησιμοποιείται γενικώς μέχρις ότου τα παιδιά να φθάσουν στο επίπεδο εισαγωγής τους στο κολλέγιο ή το πανεπιστήμιο. Επί αυτής ταύτης της προτάσεως δεν έχουμε αντίρρηση. Απορρίπτουμε όμως ασυζητητί την άποψη ότι τα κατορθώματα του νεαρού Sidis την επαληθεύουν σε οποιοδήποτε βαθμό. Ο ρόλος της εγγενούς μεγαλοφυίας είναι τόσο ολοφάνερα κυρίαρχος σε αυτήν την περίπτωση, ώστε να εξουδετερώνει την οποιαδήποτε γενίκευση. Αυτό είναι εν προκειμένω ξεκάθαρο, αλλά υπάρχει και ισχυρότατη επιμαρτύρηση, αν ακόμη χρειάζεται, από προηγούμενα όπως οι περιπτώσεις του Πασκάλ ή του Χάμιλτον, που αμφότεροι πραγματοποίησαν τις εκπληκτικές μαθηματικές τους κατακτήσεις στην νεότητά τους, χωρίς την οποιαδήποτε εξωτερική βοήθεια.

Είναι Ασυναγώνιστος: William James Sidis

Το πιο θαυμαστό αγόρι του κόσμου

Utica [NY] Saturday Globe, 15 Ιαν. 1910

---------------------------------------

Το άρθρο λέει, "Εντάξει, δείτε τον πατέρα και την μητέρα του. Ο δρ. Sidis είναι άνθρωπος του Χάρβαρντ και χαίρει διεθνούς φήμης για το λαμπρό έργο του… ενώ η σύζυγός του [η δρ. Σάρρα Sidis] είναι διπλωματούχος ιατρός και εξαιρετικά έξυπνη."

Ο Καθηγητής Sidis επιτίθεται κατά των μεθόδων του Χάρβαρντ

Προσφέρει νέες ιδέες περί εκπαιδεύσεως

Απόσπασμα από εφημερίδα της Βοστώνης (;)

17 Ιαν. 1910.

----------------------------------

Αρθρο περί του νέου βιβλίου του Boris Philistine and Genius

σημειώνει, "… ή τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι ο Πρόεδρος [του Χάρβαρντ] Ελιοτ ανεφέρετο σε…" Ο Boris αμφισβητούσε απλώς το εκπαιδευτικό σύστημα γενικώς χωρίς να μνημονεύει το Χάρβαρντ.

Προσωπικού ενδιαφέροντος

Boston Advocate, 17 Ιαν. 1910

…είναι εξαιρετικά χαρούμενος χαρακτήρας, ξεχειλίζει από κέφι και ζωηράδα. Η φυσική του κατάσταση είναι έξοχη, τα μάγουλά του λάμπουν από υγεία. Πολλά κορίτσια θα ζήλευαν το δέρμα του. Με ύψος πάνω από πέντε πόδια και τέσσερα, ξεπερνά κατά πολύ το μέσο αγόρι της ηλικίας του… Είναι υγιής, δυνατός και γεροδεμένος.

"Λυγίζοντας το κλαδί: Η Εκπαίδευση του W. J. Sidis" του Harold Addington Bruce American Monthly, 1910, #69, 690-695

------------------------------------

Ο Bruce ήταν οικογενειακός φίλος των Sidis

"Κυρίαρχοι του Νου" του H. A. Bruce

American Magazine, 1910, #71, 71-81

-------------------------------

Αρθρο περί των μεγαλυτέρων ψυχολόγων της εποχής παρουσιάζει τον Boris Sidis και τον Σίγκμουντ Φρόυδ ως ίσου κύρους. Ο Boris επιχειρηματολογούσε σθεναρά κατά των θεμελιωδών συμπερασμάτων της ψυχαναλύσεως σε μερικά από τα βιβλία του. Ο Φρόυδ τον αγνοούσε.

Το Αγόρι θαύμα του Χάρβαρντ

Current Literature, 1910, #48, 291-293

"Παιδί θαύμα και η Τετάρτη Διάσταση"

του F. Fleischman

Harpers Weekly, 1910, #54, 9

Ο μικρός Sidis

Independent, 1910, #68, 162

Το Κτήμα με τα Σφεντάμια του δρ. Boris Sidis

Journal of Abnormal Psychology, 1910

(κάντε κλικ)

Ο δρ. Sidis εγκαινιάζει Νεωτεριστικό Ιδρυμα

χάρη σε δωρεά της κας Martha Jones

New Bedford [ΜΑ] Standard, 25 Ιουνίου 1911

-----------------------------------

Το πρώτο από τα λεγόμενα κέντρα οικιακής θεραπείας. Ενας από τους πολλούς νεωτερισμούς των ήταν η οικογενειακή θεραπεία. Η κα Frank Jones κυριολεκτικά έδωσε στον Boris και την Σάρρα την έπαυλη και τα κτήματα.

[Βιβλιοκριτική για το] Philistine and Genius του Boris Sidis. New York Times, 25 Ιουνίου 1911, σελ. 404

Η αχαριστία του δρ. Sidis: Η σφοδρή και αχάριστη επίθεσή του σε βάρος του αμερικανικού συστήματος δημοσίας εκπαιδεύσεως

New York Times, 25 Ιουνίου 1911, σελ. 402

--------------------------------------------

Κριτική για το 10ο βιβλίο του Boris, Philistine and Genius, όπου υποστήριζε ότι η εκπαίδευση θα έπρεπε να αρχίζει πολύ πριν το πέμπτο έτος της ηλικίας. Προσέθετε πως "σε κάθε παιδί ενυπάρχει μια μεγαλοφυία."

Ο δρ. Sidis περί εκπαιδεύσεως.

Boston Transcript, 1 Ιουλίου 1911

"Πνευματική Πρόωρη Ανάπτυξη: Σύγκριση μεταξύ του J.S. Mill και του υιού του δρος. Boris Sidis" υπό Tom Williams

Pedagogical Seminary, 1911, #18, 85-103

"Υπολογιστές Αστραπής"

του Harold Addington Bruce

McClure's Magazine, 1912, #39, 586-596

----------------------------------

Εχει φωτογραφία του WJS αλλά τίποτε περί αυτού.

"Παιδιά θαύματα" της Katherine Dolbear

Pedagogical Seminary, 1912, #19, 461-491

----------------------------

"Το αποτέλεσμα της εκπαιδεύσεώς του φαίνεται πως ήταν η δημιουργία ενός μικρού αγοριού που μπορεί να κάνει θαυμαστούς, ακόμη και λαμπρούς συλλογισμούς, δυσκολεύεται όμως να μεταφέρει αυτήν την συλλογιστική ικανότητα σε καθημερινά ζητήματα. Μέσα στην αίθουσα του Χάρβαρντ όπου εξηγείτο ένας μαθηματικός τύπος, το παιδί βαρέθηκε και βάλθηκε να ισορροπεί το καπέλλο του ανάποδα επάνω στο κεφάλι του."

Πορτραίτο

McClure's Magazine, 1912, #39, 586

Πορτραίτο

Literary Digest, 1912, #54, 514

"Ενα αρχείο πειραμάτων" του Joseph Hyslop

Proc. of Amer. Soc. of Psychical Research,

1912, #6, 371-372

---------------------------------

Ενας από τους συμμετέχοντες σε κάποια πειραματική έρευνα των ψυχικών διεργασιών τυχαίνει να μνημονεύσει τον Sidis.

Ο Υπνώτων Αφυπνισμένος

New York Times, 18 Φεβρ. 1913, σελ.12

--------------------------------------

Πραγματεύεται την Ψυχολογία του Υπνου του Boris αλλά αναφέρεται σε αυτόν ως "ένας Καθηγητής του Χάρβαρντ, ανώνυμος,"

[Ατιτλο]

New York Times, 7 Μαΐου 1914, σελ.10

---------------------------------

Διαρροή, ένα μήνα νωρίτερα, της επικείμενης αποφοιτήσεως του Sidis από το Χάρβαρντ.

Διπλωματούχος του Χάρβαρντ. Σε ηλικία 16 ετών, ο William James Sidis, είναι ο νεώτερος απόφοιτος του ιδρύματος

New York Times, 14 Ιουνίου 1914, σελ.1

---------------------------------

Το transcript (αποφοιτήριο) του φανερώνει ότι δεν είχε τύχει ειδικής μεταχειρίσεως και ότι τα κατάφερε αρκετά καλά στις εξετάσεις του και στις άλλες προϋποθέσεις ώστε να αποφοιτήσει Μετ' Επαίνου στην ηλικία ενός μέσου μαθητή του λυκείου.

Sidis, W.J., Unconscious Intelligence

Παράρτημα ΙV στο έργο Συμπτωματολογία, Ψυχοδιάγνωσις, και Διάγνωσις Ψυχοπαθών Ασθενειών του Boris Sidis Ph.D., M.D.

Βοστώνη: Badger, 1914, 432-439.

(Δεν καταγράφεται στον Πίνακα Περιεχομένων.)

----------------------------------

Παρουσιάζει ένα λογικό επιχείρημα κατά των θεμελίων της ψυχαναλύσεως.

Το υποσυνείδητο έχει ερμηνευθεί με δύο τρόπους: Σύμφωνα με τον ένα από αυτούς, τα φαινόμενα του υποσυνειδήτου είναι εκδηλώσεις μιας συνειδήσεως, που κατέχει όλες τις ιδιότητες της διανοίας και άλλες δεξιότητες που διαθέτει κάθε συνείδηση, ενώ σύμφωνα με την άλλη θεωρία πίσω από αυτά τα φαινόμενα υπάρχει μια "ασυνείδητη διάνοια" που έχει όλα τα στοιχεία της διανοίας, αλλά που κατά κάποιον τρόπο δεν είναι συνειδητή.

Υποστηρίζει ότι η ψυχαναλυτική θεωρία διαπράττει ένα κλασικό επιστημονικό σφάλμα αποδίδοντας στα ίδια αποτελέσματα διαφορετικές αιτίες. Τα αποτελέσματα που προκαλεί ένα ψυχαναλυτικό 'ασυνείδητο' και τα αποτελέσματα που προκαλούν οι συνειδητές διεργασίες, "…δεν διαθέτουν επαρκή σημεία διαφοράς ώστε να δικαιολογούν μια διαφορά ερμηνείας (σελ. 345)."

Unconscious Intelligence (Ασυνείδητη διάνοια)

Σχέδιο γεμάτο υποσχέσεις

New York Times, 24 Απρ. 1915, σελ.10

--------------------------------

Διακριτικός υπαινιγμός της "ξοφλημένης ιδιοφυίας".

'14 – O William James Sidis υφηγητής Μαθηματικών (διδάσκων) στο Ιδρυμα Rice, στο Χιούστον του Τέξας

Harvard Bulletin, 20 Οκτ 1915

-----------------------------------

Μη μπορώντας συνταγματικά να γίνει μέλος έδρας, τότε ή μετέπειτα, επέστρεψε στην Βοστώνη και μπήκε στην Νομική Σχολή του Χάρβαρντ.

"Ενας Δωδεκάχρονος Παιδί Θαύμα"

του R.H. Moulton

American Magazine, Φεβρ. 1915, #79, 56-58

"Πορτραίτο"

Illustrated World, 1915, #24, 49

"Ο William James Sidis, το Παιδί θαύμα του Χάρβαρντ που απεφοίτησε στα 16, όπως είναι σήμερα (λεζάντα κάτω από φωτογραφία)."

----------------------------------

Απόσπασμα από την Boston Sunday Herald

Bruce, Harold Addington

The Riddle of Personality (Ο Γρίφος της Προσωπικότητας)

NY: Moffat Yard, 1915, 88-93

----------------------------

Ο Μπρους προβάλλει μιαν εκπαιδευτική θεωρία τύπου 'λυγίζοντας το κλαδί'.

Sidis, William, Η Πασακοναγουαίη στα Λευκά Ορη υπό Charles Edward Beals, Jr. (ψευδώνυμο), με εισαγωγή του Charles E. Beals (ψευδ., Boris Sidis).

Βοστώνη: Badger, 1916.

Ο Boris έγραψε την εισαγωγή:

Ο νέος που έγραψε αυτό το βιβλίο βάλθηκε να εξερευνά την χώρα του Πασακοναγουαίη στην ώριμη ηλικία των τεσσάρων χρόνων, αναρριχώμενος στην "στροφή της κατηφόρας" στο όρος Πασακοναγουαίη. Η περίπτωσή του ήταν "έρωτας από την πρώτη ματιά". Δεν μπορεί να θυμηθεί ούτε μια φορά που να μη ήθελε τα Λευκά Ορη. Και με κάθε χρονιά που περνούσε, το αίσθημα όλο και γινόταν βαθύτερο. Πώς φαίνεται ο κόσμος από μιαν αγαπημένη μικρή βουνίσια φωλιά του Beal; "Καμμιά εικοσαριά- Βουνοκορφές"! θα πει ο νεαρός. Αν, μέσα από τα κεφάλαια του βιβλίου του, καταφέρει να μοιραστεί με κάποια κουρασμένη ψυχή ένα μερίδιο από την απόλαυση που μια οικογένεια βίωσε μέσα σε είκοσι σχεδόν καλοκαίρια, θα θεωρήσω πράγματι ευτυχή την έμπνευσή μου να προτείνω στον φιλαράκο να καταγράψει τα όσα ακολουθούν.

Το βιβλίο αυτό είναι θαυμαστά εμπεριστατωμένο και με πληρέστατες υποσημειώσεις. Η ιστορία του έθνους των Πενακούκων που περιλαμβάνει χρησιμεύει ως η πρώτη έρευνα για τις Φυλές και Πολιτείες που γράφηκε μια εικοσαετία αργότερα. Προσφέρει επίσης μια σχεδόν μυστική περιγραφή των Λευκών Ορέων του Νέου Χαμπσάιρ (πατρίδας των Πενακούκων) με τόση λεπτομέρεια, που φαίνεται γραμμένο από κάποιον με φωτογραφική μνήμη.

Το ότι ο William Sidis είναι ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου μπορεί να συναχθεί από πολλά σημεία.

    

Τα 'Νεύρα' και οι Ειδικοί επί της διαίτης:

Ο δρ. Boris Sidis θεωρεί την ανώμαλη ψυχολογία υπερτροφική κληρονομικότητα

Boston Herald, 24 Μαρτίου 1917

------------------------------------------

Πλήρης σύγχυση της θεωρίας του Boris ότι τα γονίδια παίζουν κύριο ρόλο στην κατασκευή μας και της διακρίσεώς του μεταξύ 'ανωμάλου' και 'παθολογικού', όπως διατυπώνεται στο αριστούργημά του Τα Θεμέλια της Ομαλής και Ανωμάλου Ψυχολογίας: "Το ανώμαλο είναι το ομαλό εκτός τόπου [π.χ. το βάδισμα είναι ομαλό, αλλά όχι κατά τον ύπνο], το 'παθολογικό' είναι το ομαλό υπό ακραίες συνθήκες [π.χ., η υπερβολική ενασχόληση με την καθαριότητα]

Boris Sidis Archives

[Transcript from Harvard Law School, 1917]

-------------------------------------------------

Το ότι ολοκλήρωσε δύο έτη στην Νομική του Χάρβαρντ δεν μνημονεύθηκε ποτέ από τον Τύπο.

Sidis, William "Μια Παρατήρηση επί της Συγκυρίας των Επαναστάσεων" (με πρόλογο του Boris Sidis)

Journal of Abnormal Psychology, 1918, 13, 213-228

------------------------------

Ο Sidis επισημαίνει μια στατιστική αλληλοσύνδεση μεταξύ κύκλων των ηλιακών κηλίδων και εμφανίσεως επαναστάσεων.

Εν τούτοις, δεν επιθυμώ να θεωρηθεί ότι υποστηρίζω πως οι ηλιακές κηλίδες προκαλούν επαναστάσεις. Η εμφάνιση κηλίδων δεν θα μπορούσε, αφ' εαυτής, να προκαλέσει επανάσταση, παρεκτός εάν άλλες περιστάσεις είναι ήδη τέτοιες που να προκαλέσουν επανάσταση. Ολες οι επαναστάσεις αυτές θα συνέβαιναν οπωσδήποτε, ακόμη και χωρίς τις αλλαγές των ηλιακών κηλίδων. Οι τελευταίες όμως επιπροσθέτουν ακραία κλιματολογικά φαινόμενα, προκαλώντας όχι μόνο σωματική δυσανεξία αλλά και κίνδυνο για την ζωή και την υγεία, επισπεύδοντας έτσι μιαν εξέγερση που διαφορετικά θα είχε ίσως καθυστερήσει επί μακρόν."

 

Revolutions

 

Σύλληψη 114 ανδρών και γυναικών για Στάση

Boston Herald, 3 Μαΐου 1919

---------------------------------

"Στάση" = ειρηνική διαμαρτυρία.

 

Σύλληψη 102 στο Ρόξμπουρυ

Boston Transcript, 3 Μαΐου 1919

 

Τέσσερις Ριζοσπάστες της Βοστώνης καταδικάζονται σε Φυλάκιση

New York Times, 3 Μαΐου 1919

 

Καταδίκη των Στασιαστών της Βοστώνης

Bangor [Maine] Commercial, 3 Μαΐου 1919

Ο Sidis καταδικάζεται σε ενάμισυ χρόνο φυλάκιση

Boston Herald, 14 Μαΐου 1919, σελ.1

"Πεποιημένη" φωτογραφία;

Ο νεαρός Sidis, "Παιδί θαύμα του Χάρβαρντ," καταδικάζεται σε ενάμισυ χρόνο φυλάκιση για στάση

New York Times, 14 Μαΐου 1919, σελ.1

------------------------------

Δεν υποχρεώθηκε ποτέ να εκτίσει την ποινή.

Νεαρή μεγαλοφυία σε μπελάδες

New York Times, 15 Μαΐου 1919, σελ.16

Πρώιμα εμφανισθείσα Ιδιοφυία

New York Times, 15 Μαΐου 1919, σελ.16

----------------------------------

Ο μύθος της ξοφλημένης ιδιοφυίας φουντώνει. Η συμμετοχή σε διαδήλωση κατά της υποχρεωτικής στρατεύσεως υποδηλώνει ξοφλημένη ιδιοφυία.

Boris Sidis Το παιδί θαύμα του Χάρβαρντ. Υπόδικος είναι υποψήφιος Γενικός Εισαγγελέας της Μασσαχουσέττης

Lowell [MA] Courier Citizen, 11 Ιουνίου 1919

--------------------------------

Το άρθρο δηλώνει, "Χρειάζεται να μάθει μερικά πράγματα περί του νόμου προηγουμένως." Ηταν περίοδος μεγάλου ακτιβισμού και προσωπικού προφίλ στην δημόσια ζωή. Η δηλωθείσα 'υποψηφιότητά' του ήταν μια πράξη συμβολική για να τονίσει μια συγκεκριμένη θέση.

[Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 1920. Ο Sidis ολοκληρώνει Το Εμψυχο και το Αψυχο, και κατόπιν περιμένει πέντε χρόνια για να το εκδώσει (βλ. πιο κάτω.)]

"Το Μυστικό του Βαθέως Υπνου"

υπό Boris Sidis M.D., Ph.D.

American Monthly, Δεκ. 1922, σελ. 36

------------------------

Ο βιογράφος δεν θα μπορούσε παρά να σημειώσει ότι αυτό το άρθρο, ένα μετά το πεντηκοστό, ήταν το τελευταίο του.

Ο δρ. Boris Sidis πεθαίνει αιφνιδίως

Portsmouth [ΝΗ] Herald, 25 Οκτ. 1923

Θάνατος του δρ. Boris Sidis

New York Times, 25 Οκτ. 1923, σελ.19

Η Ιδιοφυία δεν τα πάει καλά

New York Times, 11 Ιαν. 1924, σελ.16

-------------------------------

Πάλι ο μύθος του 'ξοφλημένου'.

====================================

THE ANIMATE

AND THE INANIMATE

WILLIAM JAMES SIDIS

--------------------------------------

BOSTON

RICHARD G. BADGER, PUBLISHER

THE GORHAM PRESS

==========================

Sidis, W.J., Το Εμψυχο και το Αψυχο

(Βοστώνη: Badger, 1925).

------------------------------------

Αχίζει το πρώτο κεφάλαιο αυτής της συνταρακτικής εργασίας με μια σπουδαία ανακάλυψη εκείνου που θα μπορούσε να ονομασθεί ο πρώτος νόμος των φυσικών νόμων, παρουσιαζόμενη με σεμνότητα:

Μεταξύ των φυσικών νόμων είναι γενικό χαρακτηριστικό η ύπαρξη αναστρεψιμότητας στον χρόνο. Δηλαδή, εάν όλο το σύμπαν ξανακολουθούσε προς τα πίσω τα ίχνη των διαφόρων θέσεων από τις οποίες πέρασαν τα σώματα που το πληρούν, σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα, αλλά με την αντίθετη σειρά από εκείνη με την οποία συνέβησαν όντως αυτές οι θέσεις, τότε το σύμπαν, στην φανταστική αυτήν περίπτωση, θα υπήκουε και πάλι στους ίδιους νόμους.

Ο μόνος νόμος που δεν πληροί την προϋπόθεση της αναστρεψιμότητος είναι ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής. Και αυτού έγκειται ένα μεγάλο μυστικό:

Στην θεωρία που εκθέσαμε εδώ, υποθέτουμε ότι οι αναστροφές του δευτέρου νόμου είναι ένα κανονικό φαινόμενο, και τους ταυτίζουμε με ό,τι γενικά ονομάζεται ζωή. Αυτό μεταβάλλει την ιδέα της μη διαθεσιμότητος ενεργείας στην ιδέα ενός αποθέματος ενεργείας, που χρησιμοποιείται μόνον από την ζωή, και που δημιουργείται από μη ζώσες δυνάμεις.

-----------------------------------------------

Επομένως, σε τελική ανάλυση, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής θα πρέπει να ερμηνευθεί ως διανοητικός νόμος, ως ο νόμος που καθορίζει την κατεύθυνση προς την οποία μια δεδομένη διάνοια θα συλλάβει τον χρόνο ως ρέοντα.

Η ανακάλυψή του έχει τεράστιες διακλαδώσεις για τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε το σύμπαν και πραγματικά τους ευτούς μας. Στο Κεφάλαιο 3, παρουσιάζει ένα καταλυτικό επιχείρημα κατά της δημοφιλούς ακόμη θεωρίας της Μεγάλης Εκρηξης ("Μπιγκ Μπανγκ"). Συμπεραίνει ότι η μεγαλύτερη πιθανότητα είναι πως το σύμπαν είναι άπειρο και αιώνιο κατά τον πρώτο νόμο της θερμοδυναμικής – η ενέργεια ούτε δημιουργείται ούτε καταστρέφεται. Και ότι ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής είναι ένας ψυχολογικός νόμος που διέπει τον τρόπο με τον οποίο διακρίνουμε το σύμπαν. Υπάρχουν και άλλες πιο μυστικές διακλαδώσεις, όπως η συνέχεια της συνειδήσεως μετά τον υλικό θάνατο, αλλ' αυτό το τελευταίο ζήτημα πρέπει να αφεθεί στον χρόνο.

The Animate and the Inanimate

Notes on The Collection

Of Transfers

BY

FRANK FOLUPA

Sidis, W.J. Notes on the Collection of Transfers

(Σημειώσεις επί της Συλλογής Μεταφορικών Εισιτηρίων)

υπό Frank Folupa (ψευδώνυμο) Φιλαδέλφια: Dorrance, 1926

Από την Εισαγωγή:

Το βιβλίο αυτό είναι μια περιγραφή ενός, εξ όσων γνωρίζει ο συγγραφέας, καινούργιου είδους χόμπυ, ενός χόμπυ όμως που μοιάζει εκ πρώτης όψεως να είναι εξ ίσου λογικό, ενδιαφέρον, και εποικοδομητικό όπως και η οποιουδήποτε άλλου είδους συλλεκτική μανία. Πρόκειται για την συλλογή λεωφορειακών και συναφών εισιτηρίων. Ο ίδιος ο συγγραφέας έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 1000 τέτοια δελτία, χωρίς να περιλαμβάνονται διπλά. Μπήκαμε στον πειρασμό να δώσουμε σε αυτήν την διαδικασία συλλογής εισιτηρίων ένα ειδικό όνομα, παρόμοιο με το 'φιλοτελική,' για την συλλογή γραμματοσήμων, και 'νομισματική' για την συλλογή κερμάτων και μεταλλίων. Τελικά, φθάσαμε να επινοήσουμε τον όρο 'περιδρομοφιλία' για το γενικό θέμα της συλλογής εισιτηρίων, και αντιστοίχως, 'περιδρομόφιλος' για τον συλλέκτη τους.

Ως συνήθως, ο Sidis είναι σεμνός ως προς την σημασία του έργου του. Το βιβλίο διασώζει για τους επερχομένους ένα πλήρες αρχείο του συστήματος των λεωφορείων και του υπόγειου σιδηροδρόμου των ΗΠΑ της δεκαετίας του 1930. Ο τύπος, χωρίς εξαίρεση όπως φαίνεται, το είδε ως μία ακόμη μαρτυρία περί 'ξοφλημένης ιδιοφυίας'. Ομως οι Σημειώσεις επί της Συλλογής Εισιτηρίων είναι ταξινόμηση αριστοτελικού εύρους και λεπτομερείας.

Εχουν προταθεί πολλές ερμηνείες σχετικά με το ψευδώνυμό του. Ισως Frank = φράγκος (γάλλος),

και Folupa = fallu pas (δεν ήταν ανάγκη).

Η Ρωσία έχει Ευκαιρίες: Η δρ. [Σάρρα] Sidis που επέστρεψε πρόσφατα από το εξωτερικό λέει

Οι μισθοί είναι υψηλοί, η τέχνη εκτιμάται, αλλά το ψωμί είναι σπάνιο

Manchester [ΝΗ] Union, 4 Μαρτίου 1929

[Απόσπασμα από το Απίστευτα και όμως αληθινά του Ripley]

Sidis, W.J., Perpetual Calendar (Διαρκής Ημεροδείκτης)

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ΗΠΑ αριθ. 1.718.314, 25 Ιουνίου 1929

Ευρετήριο Ευρεσιτεχνιών ΗΠΑ, 1929, 658-660.

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ΗΠΑ αριθ. 1.784.117, 9 Δεκ. 1930

Ευρετήριο Ευρεσιτεχνιών ΗΠΑ, 1930, 638-640.

---------------------------------

Η μεγάλη του ανακάλυψη είναι (1) ότι για ένα διαρκή ημεροδείκτη χρειάζονται τα ημερολόγια μόνο 56 ετών, και ότι (2) μπορούν να οργανωθούν με ένα κύκλο που περιστρέφεται μέσα σε ένα τετράγωνο πλαίσιο.

Η εφεύρεση αναφέρεται σε διαρκείς ημεροδείκτες στους οποίους μπορούν να βρίσκονται αμέσως οι ημέρες της εβδομάδος για τις οποιεσδήποτε δεδομένες ημερομηνίες. Σκοπός της είναι, πρώτον, να προσφέρει ένα μέσον με το οποίο όλες αυτές οι ημέρες να βρίσκονται με τρόπο άμεσο, απλό και εύκολα κατανοητό. Δεύτερον, να αποφεύγονται οι διασταυρώσεις πινάκων ή οι πολύπλοκοι μηχανισμοί, που οι μεν ή οι δε αποτελούσαν ως τώρα γενικώς χαρακτηριστικά των διαρκών ημεροδεικτών, εξασφαλίζοντας το μέσον ευρέσεως της ημέρας οποιασδήποτε δοθείσης ημερομηνίας. Τρίτον, να εξασφαλίσει ένα διαρκή ημεροδείκτη όπου, εφ' όσον ρυθμισθεί το ημερολόγιο για την δεδομένη χρονιά, παρουσιάζεται σαφώς το πλήρες και συνοπτικό ημερολόγιο της χρονιάς αυτής. Τέταρτον, να απλοποιήσει τα μέρη και την αλληλεξάρτησή τους, εξαλείφοντας δείκτες ή βραχίονες που προσθέτουν δυσκολία και έξοδα κατασκευής και διαταρράσσουν την λειτουργικότητα του ημεροδείκτη.

Τολμά κανείς να φαντασθεί τα δικαιώματα γι' αυτήν την εφεύρεση;

΄Η καλύτερα, τολμά να ονειρευθεί την εφεύρεση μιας τέτοιας επινοήσεως, μετά την αποτυχία τόσο πολλών μεγάλων μαθηματικών να την κατασκευάσουν;

Patent  (Ευρεσιτεχνία) Photo  (Φωτογραφία)

Sidis, W.J., Ο Οραρχος

Εγκύκλιος περί ελευθερίας και συναφών ζητημάτων.

"Οραρχία" = περιορισμένη κυβέρνηση, εν αντιθέσει προς την αναρχία = καμμία κυβέρνηση. Ο Sidis ήταν ήδη "ελευθεριστής", ο πρώτος ίσως που χρησιμοποίησε αυτόν τον όρο. Ισως αυτό υπαινίσσεται στο έργο: The Modern Gray Champion.

Sidis, W.J., Οι Φυλές και οι Πολιτείες υπό John W. Shattuck (ψευδώνυμο), περί το 1932. Αδημοσίευτο χειρόγραφο 620 σελίδων.

Ο αναγνώστης θα παρατηρήσει ορισμένες σαφείς αποκλίσεις από τις συνηθισμένες και γνωστές απόψεις σχετικά με την Αμερική και το παρελθόν της. Από την αρχή-αρχή, είναι φανερό ότι οι απαρχές της αμερικανικής ιστορίας δεν αναζητούνται στην Ευρώπη, αλλά εδώ στην Αμερική, μεταξύ των λαών που κατοικούσαν αρχικά αυτήν την χώρα.

 

Το υλικό είναι εν μέρει οι θρύλοι και οι παραδόσεις της ίδιας της φυλής, μερικές από τις οποίες είναι ενσωματωμένες στα ποιήματά της, που παρατίθενται ευρέως μέσα στην ιστορία, εν μέρει πασίγνωστα ιστορικά γεγονότα και ημερομηνίες, όπως ερμηνεύονται από αυτή την διαφορετική οπτική, εν μέρει γεγονότα σαφώς γνωστά, τα οποία όμως η κανονική ιστορία παραλείπει, επειδή διαφοροποιούνται από την πάγια "πατριωτική" άποψη. Ολα αυτά αρχικά παρουσιάζονται από την "φυλή" ως μεμονωμένα στοιχεία, αλλά στην ιστορία αυτή συνυφαίνονται για πρώτη φορά σε ένα συνεχές σύνολο.

------

 

Υπάρχουν και άλλα σημεία διαστάσεως από την καθιερωμένη ιστορία των σχολικών βιβλίων, όπως: η απεικόνιση της Αμερικής ως μιας χώρας όπου οι λαϊκές εξεγέρσεις υπήρξαν ο κανόνας μάλλον παρά η εξαίρεση, και μάλιστα ως της πηγής και της εμπνεύσεως παρόμοιων εξεγέρσεων ανά τον κόσμο. Η περιγραφή του Γεωργίου Ουάσινγκτον, όχι ως του ήρωα της Αμερικανικής Επαναστάσεως, που θεωρείται συνήθως, παρά μάλλον ως κάποιου που δεν πολυσυμπαθούσε την δημοκρατία, και που τελικά ανέτρεψε με συνομωσία το πολίτευμα που είχε καθιερώσει η Επανάσταση. Η ύπαρξη μιας Πρώτης Δημοκρατίας (με τον Ιωάννη Χάνκοκ πρώτο πρόεδρο) που αντιπροσώπευε την Αμερικανική Επανάσταση, και μιας Δεύτερης Δημοκρατίας που αντιπροσώπευε μια πολιτική αντεπανάσταση. Το προ-επαναστατικό συνεργατικό εργοστάσιο, και το σύστημα της πολιτικής ανυπακοής στην Μασαχουσέττη. ΄Η οι διάφορες ιδιαίτερες θεωρίες οικονομικών και πολιτικών λειτουργιών και αναπτύξεως, όπως παρουσιάζονται εδώ.

Στην καρδιά αυτής της καταπληκτικής ιστορίας της Βόρειας Αμερικής από την προϊστορική εποχή βρίσκεται η Continuity Theory  (Θεωρία της Συνεχείας) του Sidis:

Η ιστορία λοιπόν δεν εξετάζεται από την πλευρά της καταγωγής, παρά μάλλον του τόπου. Η ιδέα που αναπτύσσεται είναι ότι σε κάθε τόπο υπάρχει μια ορισμένη συνέχεια της παραδόσεως, η οποία επιμένει παρά τον μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του πληθυσμού του – όχι επειδή τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά το επιβάλλουν, όπως υπέθεσαν ορισμένοι, αλλά μάλλον επειδή κάθε διαδοχικό κύμα εισβολής ή μεταναστεύσεως αποκτά τις παραδόσεις από τους προηγουμένους κατοίκους της περιοχής.

*

Στην Αμερική, όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις αυτού του είδους, οι αρχικοί θεσμοί του τόπου όχι μόνον ασκούν ισχυρή επίδραση πάνω στον καινούργιο λαό και τον οδηγούν στον σχηματισμό των δικών του κοινωνιών, παρά, στον βαθμό που εκτοπίζονται, παρουσιάζουν μιαν ισχυρή τάση να επανέλθουν.

Μέχρι σήμερα, είκοσι έξ αμερικανικές πολιτείες διατηρούν τα ιθαγενή αμερικανικά ονόματά τους. Η πολιτειακή σημαία της Μασσαχουσέττης εικονίζει ένα ερυθρόδερμο, ενώ ώς και το Συνέδριο της Μασσαχουσέττης, η πρώτη λευκή δημοκρατική κυβέρνηση στην Αμερική, υιοθέτησε τον ερυθρόδερμο ως σύμβολό του. Για να μη αναφέρουμε την ιδέα της ομοσπονδίας, επινοήσεως των Ιρόκων (Χοντενοσόνων) που διαδίδεται ακόμη σήμερα ανά τον κόσμο, και την παγιωμένη εναλλασσόμενη προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Πηγές για την ιστορία των ερυθροδέρμων του Sidis ήσαν:

 

 

"Τα ποικίλα σχέδια που σχημάτιζαν οι χάνδρες σε μια ζώνη γουάμπουμ υποδήλωναν διάφορες ιδέες σύμφωνα με ένα σαφώς παραδεκτό σύστημα γραφής. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνον ετηρούντο τα αρχεία και οι συνθήκες, αλλά και τα πρόσωπα μπορούσαν ομοίως να αλληλογραφούν μεταξύ τους. (Κεφάλαιο ΙΙΙ)."

Οι Φυλές και οι Πολιτείες

Εξω Σήμερα: Το Μεγάλο Μυαλό του Χάρβαρντ

New York World Telegram

13 Αυγ. 1937, σελ.15

"Where Are They Now? April Fool"

(Πού βρίσκονται τώρα; Πρωταπριλιάτικα)

του Jared L. Manley

The New Yorker, 14 Αυγ. 1937, 22-26

--------------------------------------

Το άρθρο αυτό, αντιγραφή του κομματιού του Jared Manley από τον James Thurber, υπήρξε επίκεντρο μιας περίφημης αποφάσεως του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ το 1941. Υπαινίσσετο ότι ο ενθουσιασμός του Sidis υπέρ των Οκαμακαμεσσέτων ήταν απόδειξη παρακμής. Οσο για τα "πρωταπριλιάτικα,"

παραπέμπουν στην ημερομηνία της γεννήσεώς του. Πολλές διασημότητες, όπως η Carol Burnett, έχασαν υποθέσεις παραβιάσεως της ιδιωτικής τους ζωής εξ αιτίας της νομολογίας που δημιούργησε η υπόθεση Sidis.

Sidis, W.J., Atlantis περί το 1937. Αδημοσίευτο χαμένο χειρόγραφο.

Οχι ιδιωτική ζωή για την ιδιοφυία

New York Times, 17 Δεκ. 1941, σελ. 21

------------------------------

Αναφέρει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ επί της υποθέσεως Sidis κατά του περιοδικού The New Yorker για παραβίαση των ατομικών του δικαιωμάτων με το άρθρο του 1937. Δεν είχε δεχθεί να δώσει συνέντευξη. Ο Sidis κατέβαλε ο ίδιος τα έξοδα της δίκης του.

Sidis vs. F-R Pub. Corp

(Ο Sidis κατά του εκδ. Οργ. Federal Reporter)

Federal Reporter, 1941, #113, 807-811

-------------------------

Με πλειοψηφία 5 έναντι 4, με την ψήφο δηλαδή ενός Δικαστή, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απεφάνθη ότι η διασημότης συνεπάγεται για τον φορέα της το βάρος της απωλείας των ιδιωτικών του δικαιωμάτων. Ο Αρχιδικαστής Brandeis, η καθοριστική ψήφος, είπε ότι το άρθρο του New Yorker ήταν, "…ανελέητο στην ανασκόπηση ιδιωτικών λεπτομερειών της ζωής του ανθρώπου που ήταν το θέμα του," και παραδέχθηκε ακόμη πως ΟΛΟΙ έχουν το "… δικαίωμα της προστασίας από το αδιάκριτο βλέμμα του τύπου…" Στην συνέχεια όμως αρνήθηκε αυτό το δικαίωμα στον Sidis, επειδή ήταν δημόσιο πρόσωπο! Η υπόθεση απετέλεσε το προηγούμενο που εμφανίσθηκε ξανά και ξανά σε υποθέσεις κατά του τύπου για λιβελογραφία εις βάρος διασημοτήτων.

"Meet Boston" (Γνωρίστε την Βοστώνη) υπό Jacob Marmor (ψευδώνυμο)

What's New In Town, 3 Ιαν. 1941 – 18 Σεπτ. 1942

------------------------------

89 εβδομαδιαία σχόλια επάνω σε ενδιαφέροντα και λίγο γνωστά γεγονότα περί της Βοστώνης και της ιστορίας της. Η πρώτη εβδομάδα έφερε τον τίτλο "Παράξενο αλλά αληθινό." (Marmor ήταν το οικογενειακό όνομα της μητέρας του.)

Η Περιδρομοφιλία και ο κ. Willie Sidis

The Evening Sun (Βαλτιμόρη), 8 Ιαν. 1943

---------------------------------

"Περιδρομοφιλία" ήταν η λέξη του Sidis για το χόμπυ του συλλογής λεωφορειακών εισιτηρίων.

Πρώην Παιδί θαύμα βρίσκεται άπορος εδώ

Boston Traveler, 14 Ιουλίου 1944, σελ.1

-------------------------

Κάθε άλλο παρά άπορος ήταν. Εχοντας αρνηθεί μια σημαντική κληρονομιά (βλ. quantonics.com), ζούσε από εργασίες πλήρους απασχολήσεως και διατηρούσε ένα διαμέρισμα στην οδό Canton, σε μια εργατική γειτονιά της Βοστώνης. Δεν άφησε χρέη πεθαίνοντας, και είχε στην τράπεζα 2500 δολλάρια από τους μισθούς του, ποσό που για τότε δεν ήταν λίγο, αφού σε σημερινές τιμές θα ήταν κάπου 25.000 δολλάρια.

Ιδιοφυία του Ομφαλού με εργασία υπαλλήλου πεθαίνει απένταρος

Boston Traveler, 17 Ιουλίου 1944

---------------------------

Πολλοί βοστωνέζοι θεωρούσαν την όμορφη πόλη τους ομφαλό του σύμπαντος τότε. Μπορεί και να ήταν.

Η σπιτονοικοκυρά αφηγείται πώς έπεσε ο Sidis

Boston Traveler, 17 Ιουλίου 1944

Ο Sidis, "θαύμα" στα παιδικά του χρόνια, πεθαίνει

New York Times, 18 Ιουλίου 1944, σελ.21

Ο Sidis, ιδιοφυία κάποτε, πεθαίνει στην αφάνεια μέσα σε νοσοκομείο

Boston Herald, 18 Ιουλίου 1944

-----------------------------

Αφάνεια; Ο θάνατός του, μετά από μια ζωή δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος, αποτέλεσε διεθνή είδηση.

Η κρυμμένη ιδιοφυία

New York Times, 19 Ιουλίου 1944, σελ.18

---------------------

"Ξοφλημένος" ακόμη μια φορά.

"Η παιδική ηλικία του Sidis ως περίπτωση 'μόνο δουλειά και καθόλου παιχνίδι'" της Alice Burke

Boston Traveler, 19 Ιουλίου 1944

"Ο Sidis υπήρξε θύμα ενός πειράματος"

της Shirley S. Smith.

Boston Traveler, 19 Ιουλίου 1944

"Τί συνέβη στο πρώην παιδί θαύμα"

της Ruth Reynolds

New York Sunday Times, 23 Ιουλίου 1944, 38-41.

"Δίδαξε στον γυιό του τα πάντα εκτός από το πώς να ζη"

της Ruth Reynolds

Boston Sunday Post, 6 Αυγ. 1944

-------------------------

Το ίδιο άρθρο, διαφορετικοί τίτλοι.

Ιδιοφυής αποτυχία

Time, 31 Ιουλίου 1944, #44, σελ.60

---------------------

Ενας τέτοιος τίτλος για την νεκρολογία οποιουδήποτε ανθρώπου αποτελεί μια άσχημη στιγμή στην ιστορία του τύπου. Η αίτηση συγγνώμης εκρεμεί επί μακρόν, δεδομένου του γοήτρου αυτού του περιοδικού.

Ξοφλημένη Ιδιοφυία

Newsweek, 31 Ιουλίου 1944, #24, 77-78

"William James Sidis" του Hallowell Bowser

Saturday Review, Ιούλιος 1944

Psychology for the Millions

(Ψυχολογία για τα Εκατομμύρια)

του Abraham Sperling, Ph.D.

NY: F. Fell, Inc., 1946, 331-339.

----------------------------

Ο δρ. Sperling, του Κολλεγίου City της Νέας Υόρκης, υπήρξε ο πρώτος βιογράφος του Sidis. Επισκέφθηκε την οικογένεια και τους φίλους του, και αναφέρει ότι είδε μια δωδεκάδα χειρόγραφα γραμμένα από τον Sidis. Βλέπε επίσης

Atlantis Manuscript    Philology & Anthropology Mss.

Σε μια επιστολή του προς τον Julius Eichel, που υπήρξε φίλος του Sidis για πάνω από μια εικοσαετία, ο Sperling έγραφε,

Τελώ επίσης εν πλήρη γνώσει της επιθυμίας του να αποφύγει την δημοσιότητα και της διαθέσεως των φίλων του να σεβασθούν αυτή την επιθυμία. Εν τούτοις, κατόπιν της παρουσιάσεως τόσο πολλών διαστρεβλωμένων ειδήσεων και εντύπων άρθρων για τον Μπιλλ μετά την εκδημία του, μια αληθής και αντάξια εξιστόρηση του ευγενούς πνεύματος και των κινήτρων που κατηύθυναν τον Μπιλλ Sidis σε ολόκληρο τον βίο του είναι παραπάνω από δικαιολογημένη (25 Ιουνίου 1945).

Γένοιτο!

Αρχική Σελίδα    Συχνές Ερωτήσεις για τον Sidis