Αρχική Σελίδα

Μύθος της Αποτυχίας

Dan Mahony, M. Phil.

 

WJS.JPG (214549 bytes)  


 

"Η επιθυμία της φήμης είναι το έσχατο ελάττωμα που αποβάλλουν ακόμη και οι σοφοί."
Τάκιτος (55-117 μ. Χ.)

 

Ο μύθος της αποτυχίας υπήρξε ένα συνονθύλευμα από παλαιές πλάνες, λαϊκές παρανοήσεις της καινούργιας επιστήμης της ψυχολογίας, και αρτηριοσκληρωτικές ιδέες περί του τί συνιστά την επιτυχία.

Πρώτη ήρθε η αναβίωση μιας λαϊκής πλάνης, ότι τα παιδιά θαύματα τείνουν να έχουν αντιπαραγωγική ζωή. Το γιατί θα μπορούσε να ισχύει αυτό είναι δύσκολο να το καταλάβεις. Ουδέποτε υπήρξε κάποιο γεγονός που να μπορεί να επαληθεύσει κάτι τέτοιο.

Κατά δεύτερον, υποτέθηκε πως ο πατέρας του, ένας μεγάλος ψυχολόγος, προξένησε κατά κάποιον τρόπο την ιδιοφυία του παιδιού του, είτε μέσω κάποιας μυστηριώδους ψυχολογικής τεχνικής, ή έχοντας ανακαλύψει μαγικές εκπαιδευτικές μεθόδους.

Τρίτον: μια παιδική ηλικία "ολο δουλειά και καθόλου παιχνίδι" προκάλεσε την 'αποτυχία' του. Και τέταρτον: η απασχόλησή του σε χαμηλά αμειβόμενες δουλειές ήταν η επιβεβαίωση όλων των παραπάνω. Μια πέμπτη εσφαλμένη πεποίθηση ήταν πως η μοιραία εγκεφαλική αιμορραγία του οφείλετο σε ψυχολογικά αίτια.

Η πρώτη παρανόηση αντικρούεται από το πραγματικό γεγονός ότι πολύ λίγοι ψυχολόγοι, αν υπάρχει κανένας, θα υποστήριζαν ότι η ιδιοφυία μπορεί να κατασκευασθεί, και μάλιστα με μεθόδους της ψυχολογίας.

Η δεύτερη, 'τα ξοφλημένα παιδιά θαύματα', έχει διαψευσθεί από άφθονες ιστορικές και στατιστικές μαρτυρίες, ιδίως εκείνες που παρέχει ο Lewis Terman, οι οποίες δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ιδιοφυών ως ενήλικες διάγουν παραγωγική ζωή. Οπως και ο Sidis.

Η τρίτη, 'όλο δουλειά και καθόλου παιχνίδι', δεν είναι παρά μια παραλλαγή της πλάνης περί ξοφλημένης ιδιοφυίας, με αίτιο αυτήν τη φορά την ανατροφή αντί για την φύση.

Η τέταρτη: επειδή "Το παιδί θαύμα του Χάρβαρντ" (Τάιμς της Νέας Υόρκης, 11 Οκτ., 1909, σελ. 1) ως ενήλικας έγινε απλός εργάτης, κατέληξε αναγκαστικά μια "αποτυχία". Τούτο παραβλέπει το γεγονός ότι, μέσα στην διαδρομή της ιστορίας, οι περισσότερες μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις και έργα τέχνης οφείλονται σε εξωπανεπιστημιακά πρόσωπα. Π.χ. ο Αϊνστάιν ανέπτυξε την θεωρία της σχετικότητος ενώ εργαζόταν ως ιδιωτικός υπάλληλος. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Ο Sidis εργαζόταν και πλήρωνε ο ίδιος τα έξοδά του, αντί να επιδιώκει την γλυκειά ζωή των ανθρώπων της ακαδημίας. Η αμοιβή του κάλυπτε τα έξοδα των ερευνών του, περιλαμβανομένων των πολλών διαδρομών με τα τρόλλεϋ, και της δημοσιεύσεως των βιβλίων του. Και, καθώς δακτυλογραφούσε όλα τα γραπτά του, δεν είναι δυνατόν να είχε κάνει όλο αυτό το γράψιμο και όλη αυτή την σκέψη εν ώρα εργασίας. Εργαζόταν μόνο για τα έξοδά του.

Η πέμπτη, ότι η μοιραία εγκαφαλική αιμορραγία του στα 46 προεκλήθη από την 'πολλή σκέψη', στηριζόταν στην συνηθισμένη σύγχυση εγκεφάλου και διανοίας. Ο πατέρας του πέθανε στα 56 από την ίδια βιολογική αιτία.

Αλλά η αρνητική εικόνα του Sidis δεν υπήρξε μόνον επινόηση του Τύπου. Το κοινό και ο τύπος του –συμπληρωματικοί κατασκευαστές "δημοσίων προσώπων" – τροφοδότησαν ο ένας το άλλο.

Και σε όλο το μεταξύ, η προσκόλληση του Sidis στην αρχή των Οκαμακαμμεσσέτων περί ανωνύμου προσφοράς τροφοδοτούσε περαιτέρω την παράνοια.

Αυτή η σύντομη βιογραφία χρησιμοποιεί το σχήμα της συνθέσεως σχολιασμένης βιβλιογραφίας των γραπτών του William James Sidis και εφημεριδογραφίας σχετικά με αυτόν, κατά την διάρκεια της ζωής του. Τα περισσότερα από τα αποκόμματα του τύπου μπορούν να βρεθούν στην βιβλιοθήκη Houghton του Χάρβαρντ, και από μικροφίλμ άρθρων των Τάιμς της Νέας Υόρκης, που είναι πλήρως αποδελτιωμένα και προσπελάσιμα σε μικροφίλμ σε πολλές ερευνητικές βιβλιοθήκες. Τα περισσότερα πάντως είναι απλώς επανεγγραφές πρώιμων ανταποκρίσεων, οι οποίες τοποθετούσαν πολύ λίγα γεγονότα μέσα σε ένα πολύ σφαλερό πλαίσιο. Το ίδιο ισχύει και σήμερα, όπως δείχνουν οι [δημοσιογραφικές συνδέσεις] Journalistic Links. Το μοναδικό περί αυτού βιβλίο δεν αμφισβητεί τον μύθο της αποτυχίας. Ενας κριτικός έγραψε, "Η Amy Wallace… χαρίζει με δεξιοτεχνία ζωντάνια και πνεύμα σε αυτήν την άτυχη ιστορία της χαμένης ιδιοφυίας."

**** **** ****

[Ο William James στον Boris Sidis, επιστολές και ταχυδρομικές κάρτες 1896 – 1907, Βιβλιοθήκη Houghton, Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ]

--------------------------------------------------------------------

Ο James απαντούσε πότε πότε στα αιτήματα του Boris Sidis για προτάσεις σχετικά με την μελλοντική εκπαίδευση του υιού του. Ο Boris, μέγας ψυχολόγος, υπήρξε ένας από τους φοιτητές του James στο Χάρβαρντ, μεταξύ των πρώτων που έλαβαν τον καινούργιο τίτλο του δρ. Φιλοσ. Στην Ψυχολογία.  Boris Sidis Archives

 

Μεταξύ των φοιτητών του James ήταν ο Edward Larrabee Thorndike, ο μεγάλος εκπαιδευτικός ψυχολόγος και ιδρυτής της Εφημερίδος της Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας (Journal of Educational Psychology). Αλλά το μέγεθος του William Sidis δεν ήταν ποτέ δυνατόν να προέρχεται από ο,τιδήποτε είχαν να προσφέρουν οι ψυχολόγοι. Τότε ή τώρα.

Με την γέννηση ήλθε τυχαίως η μοναδικότητά του, και κατά δεύτερο λόγο η άκρως σπάνια ευφυία του (IQ) και η φωτογραφική μνήμη του. Ακολούθησε μια έξοχη ακαδημαϊκή παιδεία στο σπίτι οφειλόμενη ως επί το πλείστον σε αυτόν τον ίδιο, αλλά ευτυχώς και ικανώς υποστηριζόμενη από τους γονείς του (π.χ. η μητέρα του τον δίδασκε να συλλαβίζει ορθά καθώς μάθαινε να μιλάει). Ακολούθησε κατόπιν η άριστη εκπαίδευσή του στο Κολλέγιο του Χάρβαρντ, και ύστερα η Νομική Σχολή του Χάρβαρντ. Απορρίπτοντας όμως τον όποιον περαιτέρω ακαδημαϊκό δεσμό, η ισόβια αυτο-εκπαίδευση και έρευνά του περιέλαβε εκατοντάδες διαδρομές με το τρόλλεϋ για βιβλιοθήκες και τόπους ερεύνης.

Ηταν εργένης και προσπάθησε να κάνει μια απόλυτα ηθική ζωή. Δεν κακολόγησε ποτέ κανένα. Σημαντική υπήρξε η ασυνήθιστη ικανότητά του να ζη την ζωή του σύμφωνα με μιαν αρχή. Οδηγός του στάθηκε η αρχαία σοφία ενός Ιθαγενούς-Αμερικανικού έθνους που ανακάλυψε στην Κομητεία Μιντλέσεξ, στην Μασσαχουσέττη.

Ενα πρόσθετο πλεονέκτημα του τρόπου ζωής του βάσει αρχών είναι ότι απέφυγε την συνήθη ανθρωπίινη πλάνη της συνδέσεως των προσωπικών του ικανοτήτων ή της αυθεντίας του ως στοχαστή με την αλήθεια ή με τα ψεύδη των γραπτών του. Οι αναγνώστες του οφείλουν να κάνουν το ίδιο.

 

Ενα φαινόμενο με κοντά παντελονάκια

Boston Transcript, 16 Νοε. 1906

----------------------------------

Ο νόμος της Μασσαχουσέττης απαιτούσε τα αγόρια να παρακολουθούν το σχολείο. Επρεπε λοιπόν να υπομείνει το δημοτικό σχολείο, όταν ήδη είχε μια παιδεία αρκετή για να περάσει στο κολλέγιο. Το άρθρο περιγράφει την πρόοδό του στο επτατάξιο. Απορεί κανείς γιατί η τρίτη και η πέμπτη πήραν τόσο χρόνο.

… το αρχείο από την σχολική καταγραφή της προόδου του έχει ως εξής:

"Πρώτη Τάξη – Μόνο μια ή δυο ημέρες.

Δευτέρα Τάξη – Λίγες ημέρες.

Τρίτη Τάξη – Τρεις μήνες.

Τετάρτ η Τάξη – Μια εβδομάδα.

Πέμπτη τάξη – Δεκαπέντε εβδομάδες.

Εκτη και εβδόμη Τάξη – Πεντέμισυ εβδομάδες."

Χθες το πρωί, ο Διευθυντής… του Γυμνασίου του Μπρούκλιν επείσθη να μου επιτρέψει να δω το παιδί να εργάζεται στο σχολείο, χωρίς εκείνο να καταλάβει ότι κάποιος το παρακολουθούσε.

Το άρθρο αυτό, ενώ εκφράζεται με θαυμασμό, συνιστά επίσης ένα πρώιμο δείγμα παραβιάσεως του ιδιωτικού χώρου του.

Ενα παιδί θαύμα

North American Review, 1907, #184, 887-888

--------------------------------

Δεν άργησαν όμως οι αρνητές να ρίξουν το γάντι εκείνο, που έμελλε να προκαλεί μια ζωή ολόκληρη. "Πλάι σε αυτή την παθιασμένη όρεξη για μιαν όλως ασύνδετη γνώση, πήγαινε και ένας υπερβολικός σεβασμός για τον γραπτό λόγο." Οχι δα. Στην πραγματικότητα είχε, από νωρίς, όρεξη για τη γνώση και σεβασμό για την αλήθεια. Το μπερδεμένο άρθρο έκλεινε λέγοντας, "Ας ελπίσουμε ότι η πρόωρη ανάπτυξη δεν θα σταματήσει απότομα, αλλά ότι η ανιδιοτελής αγάπη της γνώσεως και του νόμου θα μπορέσει ίσως να λύσει μερικά από τα επιστημονικά προβλήματα αυτού του κόσμου."

Ο δρ. Boris Sidis του Μπρούκλιν

Brookline [MA] Chronicle, 7 Μαρ. 1908

---------------------------------

Ο τύπος μεταχειρίσθηκε τον Boris όπως και τον υιό του, πρώτα εγκωμιάζοντάς τον, μετά κατηγορώτας τον. Το κόστος είναι ότι η ιστορία της ψυχολογίας παραβλέπει την θεωρητική και πρακτική συμβολή του μεγάλου αυτού ψυχολόγου.

Παιδί περνά στο Χάρβαρντ

New York Times, 10 Οκτ. 1909, σελ.1

----------------------------------------

O William είναι στην πρώτη σελίδα της διεθνούς εφημερίδας

Το παιδί θαύμα του Χάρβαρντ

New York Times, 11 Οκτ. 1909, σελ.1

-------------------------------

Πρωτοσέλιδο και την επομένη.

Σοφός στα δεκατρία του, ο νεαρός Sidis ξέρει περισσότερα μπαίνοντας απ' όσα πολλοί βγαίνοντας

New York Times, Κυριακή, 17 Οκτ. 1909, σελ.9

--------------------------------------------

Ηταν ένδεκα, και όχι δεκατριών. Το δεύτερο μέρος του τίτλου είναι κατά πάσαν πιθανότητα σωστό.

O Sidis του Χάρβαρντ

New York Times (κύριο άρθρο)

18 Οκτ. 1909, σελ.6

------------------------------------

Πρώτα σημάδια του μύθου της 'ξοφλημένης ιδιοφυίας' που έμελλε να επιμένει στον τύπο ώς τα σήμερα.

Ο Sidis μπορούσε να διαβάζει σε ηλικία δύο χρόνων

New York Times, 18 Οκτ. 1909, σελ.7

 

Sidis του Χάρβαρντ, ο νεότερος πρωτοετής στην ιστορία του Κολλεγίου

Boston Sunday Herald, 7 Νοε. 1909, σελ.5

--------------------------------------

Δεν ήταν πρωτοετής, παρά έγινε δεκτός ως ειδικός σπουδαστής σε ένα πειραματικό πρόγραμμα για νεαρές ιδιοφυίες. Του επετράπη να παρακολουθήσει μόνο ένα μάθημα εξαμήνου (Μαθηματικά 6Ή) σε μια ολόκληρη χρονιά, και βαθμολογήθηκε με Β. Παρέμεινε ειδικός σπουδαστής για τα επόμενα τρία χρόνια με πλήρη φοίτηση, και έγινε επίσημα τελειόφοιτος την πέμπτη του χρονιά, το 1913. Οι βαθμοί του:

10 Α, 9 Β, και 4 Γ.

Στην τάξη των αποφοίτων ήταν και ο Richard Buckminster Fuller, που, λαμβάνοντας ένα αντίτυπο του έργου Το Εμψυχο και το Αψυχο 65 χρόνια αργότερα, εξέφρασε με επιστολή του στο περιοδικό Scientific American τον "…ενθουσιασμό και την χαρά του που ο Sidis αξιώθηκε πραγματικά να εκπληρώσει το χάρισμά του."

Θαυμαστό Αγόρι

The Outlook, 1909, #93, 485-486

Ενδεκάχρονο αγόρι διδάσκει Μαθηματικούς

Απαντά σε ερωτήσεις επί μισή ώρα

Μιλάει με τέλεια άνεση για το Παραλληλεπίπεδον και το

Εκατονεικοσάεδρον

--------------------------------------

Απόσπασμα από μια εφημερίδα της Βοστώνης (;)

6 Ιαν. 1910, σελ.1

Ενδεκάχρονος αφήνει εμβρόντητους Καθηγητές

Boston Transcript, 6 Ιαν. 1910, σελ.1

-----------------------------------

Πρωτοσέλιδες υπερβολές. Λίγοι μόνο καθηγητές έδρας παρευρέθησαν, και κανένας τους δεν δήλωσε εμβρόντητος, αν και ένας θεώρησε τον Sidis "πολλά υποσχόμενον."

Δεκάχρονο αγόρι δίνει διάλεξη σε Καθηγητές του Χάρβαρντ

New York Times, 6 Ιαν. 1910, σελ.1

--------------------------------------------

Οι Τάιμς κάνουν πάλι λάθος στην ηλικία του, πρωτοσέλιδα αυτή την φορά. Η ηλικία του ήταν τότε η σημαντικότερη πλευρά των σχετικών ειδήσεων .

[Πρακτικά της Μαθηματικής Λέσχης του Χάρβαρντ, σελ. 93.]

Εικονογράφηση ενός Εκπαιδευτικού Συστήματος

(επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 7 Ιαν. 1910, σελ.8

Η εκπαίδευση του νεαρού Sidis (επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 9 Ιαν. 1910, σελ.8

Η χρυσή εποχή της Νεότητος (επιστολή στον Εκδότη)

New York Times, 11 Ιαν. 1910, σελ.8

-------------------------------

Οι αναγνώστες αρχίζουν να διερωτώνται περί 'ξοφλημένης ιδιοφυίας'

Sidis, ένας Αβατάρ; (επιστολή προς τον Εκδότη)

New York Times, 12 Ιαν. 1910, σελ.8

----------------------------

Πάντως όχι όλοι οι αναγνώστες.

Πρόωρη ανάπτυξη και Ιδιοφυία

The Nation, 13 Ιαν. 1910, σελ.31-32

-------------------------------------

Το εξαίρετο αυτό άρθρο, ενδεχομένως γραμμένο από τον μέγιστο αμερικανό φιλόσοφο Καρολο Σάντερς Πήρς, εξετάζει τις λαϊκές παρανοήσεις της εποχής και την εκπαίδευση του Sidis έναντι των φυσικών του ικανοτήτων.

Η ιδέα ότι η πρόωρη ανάπτυξη –ή τουλάχιστον η πνευματική πρόωρη ανάπτυξη αυτού του τύπου- καταλήγει γενικά στην μετριότητα στερείται βάσεως. Μερικοί μάλιστα φθάνουν μέχρι του σημείου να πιστεύουν πως αυτή καθεαυτή η ασυνήθιστη εξυπνάδα σε ένα τόσο μικρό παιδί προμηνύει την έλλειψη ικανοτήτων όταν μεγαλώσει. Η ιδέα στηρίζεται στην ίδια πλάνη, όπως εκείνη που θεωρεί ότι τα παιδιά των εξαιρετικά προικισμένων γονέων έχουν λιγότερες πιθανότητες να είναι και αυτά εξαιρετικά προικισμένα παρ' όσο τα άλλα παιδιά. Είναι τεραστίως πιθανότερο να είναι και αυτά εξ ίσου προικισμένα – όπως κατέδειξε αποφασιστικά ο Galton στο έργο του "Κληρονομική Μεγαλοφυία."

Ενα δεύτερο ζήτημα που τίθεται σχετικά με τον νεαρό Sidis αναφέρεται στην εκπαίδευση, έναντι των εγγενών χαρισμάτων. Ο δρ. Boris Sidis, ο διακεκριμένος ψυχολόγος που είναι πατέρας του αγοριού, λέγεται ότι θεωρεί πως τα επιτεύγματα του παιδιού του καταδεικνύουν πως με τις κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας θα μπορούσαν να αφαιρεθούν αρκετά χρόνια από τον χρόνο που χρησιμοποιείται γενικώς μέχρις ότου τα παιδιά να φθάσουν στο επίπεδο εισαγωγής τους στο κολλέγιο ή το πανεπιστήμιο. Επί αυτής ταύτης της προτάσεως δεν έχουμε αντίρρηση. Απορρίπτουμε όμως ασυζητητί την άποψη ότι τα κατορθώματα του νεαρού Sidis την επαληθεύουν σε οποιοδήποτε βαθμό. Ο ρόλος της εγγενούς μεγαλοφυίας είναι τόσο ολοφάνερα κυρίαρχος σε αυτήν την περίπτωση, ώστε να εξουδετερώνει την οποιαδήποτε γενίκευση. Αυτό είναι εν προκειμένω ξεκάθαρο, αλλά υπάρχει και ισχυρότατη επιμαρτύρηση, αν ακόμη χρειάζεται, από προηγούμενα όπως οι περιπτώσεις του Πασκάλ ή του Χάμιλτον, που αμφότεροι πραγματοποίησαν τις εκπληκτικές μαθηματικές τους κατακτήσεις στην νεότητά τους, χωρίς την οποιαδήποτε εξωτερική βοήθεια.

Είναι Ασυναγώνιστος: William James Sidis

Το πιο θαυμαστό αγόρι του κόσμου

Utica [NY] Saturday Globe, 15 Ιαν. 1910

---------------------------------------

Το άρθρο λέει, "Εντάξει, δείτε τον πατέρα και την μητέρα του. Ο δρ. Sidis είναι άνθρωπος του Χάρβαρντ και χαίρει διεθνούς φήμης για το λαμπρό έργο του… ενώ η σύζυγός του [η δρ. Σάρρα Sidis] είναι διπλωματούχος ιατρός και εξαιρετικά έξυπνη."

Ο Καθηγητής Sidis επιτίθεται κατά των μεθόδων του Χάρβαρντ

Προσφέρει νέες ιδέες περί εκπαιδεύσεως

Απόσπασμα από εφημερίδα της Βοστώνης (;)

17 Ιαν. 1910.

----------------------------------

Αρθρο περί του νέου βιβλίου του Boris Philistine and Genius

σημειώνει, "… ή τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι ο Πρόεδρος [του Χάρβαρντ] Ελιοτ ανεφέρετο σε…" Ο Boris αμφισβητούσε απλώς το εκπαιδευτικό σύστημα γενικώς χωρίς να μνημονεύει το Χάρβαρντ.

Προσωπικού ενδιαφέροντος

Boston Advocate, 17 Ιαν. 1910

…είναι εξαιρετικά χαρούμενος χαρακτήρας, ξεχειλίζει από κέφι και ζωηράδα. Η φυσική του κατάσταση είναι έξοχη, τα μάγουλά του λάμπουν από υγεία. Πολλά κορίτσια θα ζήλευαν το δέρμα του. Με ύψος πάνω από πέντε πόδια και τέσσερα, ξεπερνά κατά πολύ το μέσο αγόρι της ηλικίας του… Είναι υγιής, δυνατός και γεροδεμένος.

"Λυγίζοντας το κλαδί: Η Εκπαίδευση του W. J. Sidis" του Harold Addington Bruce American Monthly, 1910, #69, 690-695

------------------------------------

Ο Bruce ήταν οικογενειακός φίλος των Sidis

"Κυρίαρχοι του Νου" του H. A. Bruce

American Magazine, 1910, #71, 71-81

-------------------------------

Αρθρο περί των μεγαλυτέρων ψυχολόγων της εποχής παρουσιάζει τον Boris Sidis και τον Σίγκμουντ Φρόυδ ως ίσου κύρους. Ο Boris επιχειρηματολογούσε σθεναρά κατά των θεμελιωδών συμπερασμάτων της ψυχαναλύσεως σε μερικά από τα βιβλία του. Ο Φρόυδ τον αγνοούσε.

Το Αγόρι θαύμα του Χάρβαρντ

Current Literature, 1910, #48, 291-293

"Παιδί θαύμα και η Τετάρτη Διάσταση"

του F. Fleischman

Harpers Weekly, 1910, #54, 9

Ο μικρός Sidis

Independent, 1910, #68, 162

Το Κτήμα με τα Σφεντάμια του δρ. Boris Sidis

Journal of Abnormal Psychology, 1910

(κάντε κλικ)

Ο δρ. Sidis εγκαινιάζει Νεωτεριστικό Ιδρυμα

χάρη σε δωρεά της κας Martha Jones

New Bedford [ΜΑ] Standard, 25 Ιουνίου 1911

-----------------------------------

Το πρώτο από τα λεγόμενα κέντρα οικιακής θεραπείας. Ενας από τους πολλούς νεωτερισμούς των ήταν η οικογενειακή θεραπεία. Η κα Frank Jones κυριολεκτικά έδωσε στον Boris και την Σάρρα την έπαυλη και τα κτήματα.

[Βιβλιοκριτική για το] Philistine and Genius του Boris Sidis. New York Times, 25 Ιουνίου 1911, σελ. 404

Η αχαριστία του δρ. Sidis: Η σφοδρή και αχάριστη επίθεσή του σε βάρος του αμερικανικού συστήματος δημοσίας εκπαιδεύσεως

New York Times, 25 Ιουνίου 1911, σελ. 402

--------------------------------------------

Κριτική για το 10ο βιβλίο του Boris, Philistine and Genius, όπου υποστήριζε ότι η εκπαίδευση θα έπρεπε να αρχίζει πολύ πριν το πέμπτο έτος της ηλικίας. Προσέθετε πως "σε κάθε παιδί ενυπάρχει μια μεγαλοφυία."

Ο δρ. Sidis περί εκπαιδεύσεως.

Boston Transcript, 1 Ιουλίου 1911

"Πνευματική Πρόωρη Ανάπτυξη: Σύγκριση μεταξύ του J.S. Mill και του υιού του δρος. Boris Sidis" υπό Tom Williams

Pedagogical Seminary, 1911, #18, 85-103

"Υπολογιστές Αστραπής"

του Harold Addington Bruce

McClure's Magazine, 1912, #39, 586-596

----------------------------------

Εχει φωτογραφία του WJS αλλά τίποτε περί αυτού.

"Παιδιά θαύματα" της Katherine Dolbear

Pedagogical Seminary, 1912, #19, 461-491

----------------------------

"Το αποτέλεσμα της εκπαιδεύσεώς του φαίνεται πως ήταν η δημιουργία ενός μικρού αγοριού που μπορεί να κάνει θαυμαστούς, ακόμη και λαμπρούς συλλογισμούς, δυσκολεύεται όμως να μεταφέρει αυτήν την συλλογιστική ικανότητα σε καθημερινά ζητήματα. Μέσα στην αίθουσα του Χάρβαρντ όπου εξηγείτο ένας μαθηματικός τύπος, το παιδί βαρέθηκε και βάλθηκε να ισορροπεί το καπέλλο του ανάποδα επάνω στο κεφάλι του."

Πορτραίτο

McClure's Magazine, 1912, #39, 586

Πορτραίτο

Literary Digest, 1912, #54, 514

"Ενα αρχείο πειραμάτων" του Joseph Hyslop

Proc. of Amer. Soc. of Psychical Research,

1912, #6, 371-372

---------------------------------

Ενας από τους συμμετέχοντες σε κάποια πειραματική έρευνα των ψυχικών διεργασιών τυχαίνει να μνημονεύσει τον Sidis.

Ο Υπνώτων Αφυπνισμένος

New York Times, 18 Φεβρ. 1913, σελ.12

--------------------------------------

Πραγματεύεται την Ψυχολογία του Υπνου του Boris αλλά αναφέρεται σε αυτόν ως "ένας Καθηγητής του Χάρβαρντ, ανώνυμος,"

[Ατιτλο]

New York Times, 7 Μαΐου 1914, σελ.10

---------------------------------

Διαρροή, ένα μήνα νωρίτερα, της επικείμενης αποφοιτήσεως του Sidis από το Χάρβαρντ.

Διπλωματούχος του Χάρβαρντ. Σε ηλικία 16 ετών, ο William James Sidis, είναι ο νεώτερος απόφοιτος του ιδρύματος

New York Times, 14 Ιουνίου 1914, σελ.1

---------------------------------

Το transcript (αποφοιτήριο) του φανερώνει ότι δεν είχε τύχει ειδικής μεταχειρίσεως και ότι τα κατάφερε αρκετά καλά στις εξετάσεις του και στις άλλες προϋποθέσεις ώστε να αποφοιτήσει Μετ' Επαίνου στην ηλικία ενός μέσου μαθητή του λυκείου.

Sidis, W.J., Unconscious Intelligence

Παράρτημα ΙV στο έργο Συμπτωματολογία, Ψυχοδιάγνωσις, και Διάγνωσις Ψυχοπαθών Ασθενειών του Boris Sidis Ph.D., M.D.

Βοστώνη: Badger, 1914, 432-439.

(Δεν καταγράφεται στον Πίνακα Περιεχομένων.)

----------------------------------

Παρουσιάζει ένα λογικό επιχείρημα κατά των θεμελίων της ψυχαναλύσεως.

Το υποσυνείδητο έχει ερμηνευθεί με δύο τρόπους: Σύμφωνα με τον ένα από αυτούς, τα φαινόμενα του υποσυνειδήτου είναι εκδηλώσεις μιας συνειδήσεως, που κατέχει όλες τις ιδιότητες της διανοίας και άλλες δεξιότητες που διαθέτει κάθε συνείδηση, ενώ σύμφωνα με την άλλη θεωρία πίσω από αυτά τα φαινόμενα υπάρχει μια "ασυνείδητη διάνοια" που έχει όλα τα στοιχεία της διανοίας, αλλά που κατά κάποιον τρόπο δεν είναι συνειδητή.

Υποστηρίζει ότι η ψυχαναλυτική θεωρία διαπράττει ένα κλασικό επιστημονικό σφάλμα αποδίδοντας στα ίδια αποτελέσματα διαφορετικές αιτίες. Τα αποτελέσματα που προκαλεί ένα ψυχαναλυτικό 'ασυνείδητο' και τα αποτελέσματα που προκαλούν οι συνειδητές διεργασίες, "…δεν διαθέτουν επαρκή σημεία διαφοράς ώστε να δικαιολογούν μια διαφορά ερμηνείας (σελ. 345)."

Unconscious Intelligence (Ασυνείδητη διάνοια)

Σχέδιο γεμάτο υποσχέσεις

New York Times, 24 Απρ. 1915, σελ.10

--------------------------------

Διακριτικός υπαινιγμός της "ξοφλημένης ιδιοφυίας".

'14 – O William James Sidis υφηγητής Μαθηματικών (διδάσκων) στο Ιδρυμα Rice, στο Χιούστον του Τέξας

Harvard Bulletin, 20 Οκτ 1915

-----------------------------------

Μη μπορώντας συνταγματικά να γίνει μέλος έδρας, τότε ή μετέπειτα, επέστρεψε στην Βοστώνη και μπήκε στην Νομική Σχολή του Χάρβαρντ.

"Ενας Δωδεκάχρονος Παιδί Θαύμα"

του R.H. Moulton

American Magazine, Φεβρ. 1915, #79, 56-58

"Πορτραίτο"

Illustrated World, 1915, #24, 49

"Ο William James Sidis, το Παιδί θαύμα του Χάρβαρντ που απεφοίτησε στα 16, όπως είναι σήμερα (λεζάντα κάτω από φωτογραφία)."

----------------------------------

Απόσπασμα από την Boston Sunday Herald

Bruce, Harold Addington

The Riddle of Personality (Ο Γρίφος της Προσωπικότητας)

NY: Moffat Yard, 1915, 88-93

----------------------------

Ο Μπρους προβάλλει μιαν εκπαιδευτική θεωρία τύπου 'λυγίζοντας το κλαδί'.

Sidis, William, Η Πασακοναγουαίη στα Λευκά Ορη υπό Charles Edward Beals, Jr. (ψευδώνυμο), με εισαγωγή του Charles E. Beals (ψευδ., Boris Sidis).

Βοστώνη: Badger, 1916.

Ο Boris έγραψε την εισαγωγή:

Ο νέος που έγραψε αυτό το βιβλίο βάλθηκε να εξερευνά την χώρα του Πασακοναγουαίη στην ώριμη ηλικία των τεσσάρων χρόνων, αναρριχώμενος στην "στροφή της κατηφόρας" στο όρος Πασακοναγουαίη. Η περίπτωσή του ήταν "έρωτας από την πρώτη ματιά". Δεν μπορεί να θυμηθεί ούτε μια φορά που να μη ήθελε τα Λευκά Ορη. Και με κάθε χρονιά που περνούσε, το αίσθημα όλο και γινόταν βαθύτερο. Πώς φαίνεται ο κόσμος από μιαν αγαπημένη μικρή βουνίσια φωλιά του Beal; "Καμμιά εικοσαριά- Βουνοκορφές"! θα πει ο νεαρός. Αν, μέσα από τα κεφάλαια του βιβλίου του, καταφέρει να μοιραστεί με κάποια κουρασμένη ψυχή ένα μερίδιο από την απόλαυση που μια οικογένεια βίωσε μέσα σε είκοσι σχεδόν καλοκαίρια, θα θεωρήσω πράγματι ευτυχή την έμπνευσή μου να προτείνω στον φιλαράκο να καταγράψει τα όσα ακολουθούν.

Το βιβλίο αυτό είναι θαυμαστά εμπεριστατωμένο και με πληρέστατες υποσημειώσεις. Η ιστορία του έθνους των Πενακούκων που περιλαμβάνει χρησιμεύει ως η πρώτη έρευνα για τις Φυλές και Πολιτείες που γράφηκε μια εικοσαετία αργότερα. Προσφέρει επίσης μια σχεδόν μυστική περιγραφή των Λευκών Ορέων του Νέου Χαμπσάιρ (πατρίδας των Πενακούκων) με τόση λεπτομέρεια, που φαίνεται γραμμένο από κάποιον με φωτογραφική μνήμη.

Το ότι ο William Sidis είναι ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου μπορεί να συναχθεί από πολλά σημεία.

    

Τα 'Νεύρα' και οι Ειδικοί επί της διαίτης:

Ο δρ. Boris Sidis θεωρεί την ανώμαλη ψυχολογία υπερτροφική κληρονομικότητα

Boston Herald, 24 Μαρτίου 1917

------------------------------------------

Πλήρης σύγχυση της θεωρίας του Boris ότι τα γονίδια παίζουν κύριο ρόλο στην κατασκευή μας και της διακρίσεώς του μεταξύ 'ανωμάλου' και 'παθολογικού', όπως διατυπώνεται στο αριστούργημά του Τα Θεμέλια της Ομαλής και Ανωμάλου Ψυχολογίας: "Το ανώμαλο είναι το ομαλό εκτός τόπου [π.χ. το βάδισμα είναι ομαλό, αλλά όχι κατά τον ύπνο], το 'παθολογικό' είναι το ομαλό υπό ακραίες συνθήκες [π.χ., η υπερβολική ενασχόληση με την καθαριότητα]

Boris Sidis Archives

[Transcript from Harvard Law School, 1917]

-------------------------------------------------

Το ότι ολοκλήρωσε δύο έτη στην Νομική του Χάρβαρντ δεν μνημονεύθηκε ποτέ από τον Τύπο.

Sidis, William "Μια Παρατήρηση επί της Συγκυρίας των Επαναστάσεων" (με πρόλογο του Boris Sidis)

Journal of Abnormal Psychology, 1918, 13, 213-228

------------------------------

Ο Sidis επισημαίνει μια στατιστική αλληλοσύνδεση μεταξύ κύκλων των ηλιακών κηλίδων και εμφανίσεως επαναστάσεων.

Εν τούτοις, δεν επιθυμώ να θεωρηθεί ότι υποστηρίζω πως οι ηλιακές κηλίδες προκαλούν επαναστάσεις. Η εμφάνιση κηλίδων δεν θα μπορούσε, αφ' εαυτής, να προκαλέσει επανάσταση, παρεκτός εάν άλλες περιστάσεις είναι ήδη τέτοιες που να προκαλέσουν επανάσταση. Ολες οι επαναστάσεις αυτές θα συνέβαιναν οπωσδήποτε, ακόμη και χωρίς τις αλλαγές των ηλιακών κηλίδων. Οι τελευταίες όμως επιπροσθέτουν ακραία κλιματολογικά φαινόμενα, προκαλώντας όχι μόνο σωματική δυσανεξία αλλά και κίνδυνο για την ζωή και την υγεία, επισπεύδοντας έτσι μιαν εξέγερση που διαφορετικά θα είχε ίσως καθυστερήσει επί μακρόν."

 

Revolutions

 

Σύλληψη 114 ανδρών και γυναικών για Στάση

Boston Herald, 3 Μαΐου 1919

---------------------------------

"Στάση" = ειρηνική διαμαρτυρία.

 

Σύλληψη 102 στο Ρόξμπουρυ

Boston Transcript, 3 Μαΐου 1919

 

Τέσσερις Ριζοσπάστες της Βοστώνης καταδικάζονται σε Φυλάκιση

New York Times, 3 Μαΐου 1919

 

Καταδίκη των Στασιαστών της Βοστώνης

Bangor [Maine] Commercial, 3 Μαΐου 1919

Ο Sidis καταδικάζεται σε ενάμισυ χρόνο φυλάκιση